Yaşamanın mükafatının ölüm olduğunu gün be gün öğretti bana hayat..!

                                               

İZMARİT

 

Bir nefestin benim için önce;

Gecelerinin kabusu olmaya başladım sonra

Gündüzleri ise peşinden sürüklenen bir serseri...

Nasıl sevmiştim ki seni;

Bazen işin bitince attığın izmarit,

Bazende en önemli eşyan,

Sürüklenip gittim peşinden!

Sevmek,sevmek miydi bu benim ki;

Yoksa bir insana kulluk etmekmiydi,

Önce işine yarayan bir alettim senin için,

Sonra kullanılmış mal misali

                        ATTIN!

Şimdi ben sana soruyorum;

Nasıl bir sevgiydi bana yaşattığın.

Yokluktan var ettin

varlık içinde yokluk arattın bana:

Söyle:şimdi sen benim izmaritim

Varlık içinde yokluğum

Kalbimin içinde ki fırtınam

                                         ELVEDA

Yaşamak güzel,

Sensiz yada seninle yaşamak,

İki kelimeydin benim istediğim senden,

Çok zor geldi sana:

                             "SENİ SEVİYORUM "

Şimdi ben sana söylüyorum AŞKIM

HOŞÇAKAL,HOŞÇAKAL